อาจจะมีสักวัน

posted on 05 Jun 2009 21:29 by msmiracle
ศิลปิน : แนน วาทิยา
อัลบั้ม : เพลงประกอบละคร "ทะเลริษยา"
เพลง : อาจจะมีสักวัน


คืนวันที่มันมีแต่ฝันร้าย ทางที่เดินก็เดียวดาย
ความรู้สึกอ้างว้างเหลือเกิน
คงเป็นฟ้าลิขิตเส้นทางเดิน เจอแต่ลมพายุร้ายซัดเข้ามาที่ฉันไม่เว้นวาย
บอกตัวเองทุกครั้งที่ท้อใจ เดี๋ยวก็พ้นไป จะต้องทนให้ไหว

* ก็อาจจะมีสักวันที่ฝันดีๆ ก็อาจจะมีสักทีที่ฟ้าบังเอิญเป็นใจ
ดวงตะวันสดใสพรุ่งนี้ก็คงส่องมาที่ฉัน
ก็อาจจะมีสักคนที่เขาดีๆ ที่เข้ามาเติมชีวิตที่ดีให้กัน
คงจะมีวันนั้นที่มันเป็นวันของฉันจริงๆ

วันหนึ่งฉันก็คงได้รับรู้ ความสุขใจที่รอคอยแม้จะเหนื่อยเพียงไหนก็ตาม
วันหนึ่งคงมีสิ่งที่ดีงาม เดินเข้ามามาหาฉัน ทักทายคนอย่างฉันเหมือนใครๆ

บอกตัวเองทุกครั้งที่ท้อใจ เดี๋ยวก็พ้นไปจะต้องทนให้ไหว

(ซ้ำ *)

ก็ยังหวังในใจ เมื่อพายุสงบอาจจะพบคืนวันฟ้าใหม่
ที่เคยมีใครได้บอกไว้ ว่าฟ้าหลังฝนมันสดใส
บอกใจอีกนิดนึงไม่นานสักเท่าไหร่ อะไรมันคงดีกว่าวันนี้

(ซ้ำ *)

คงจะมีวันนั้นที่มันเป็นวันที่ฝันเป็นจริง

พักใจ...

posted on 04 Jun 2009 15:34 by msmiracle

วันนี้ดีใจได้พัก

หลบออกจากสังคมวุ่นวาย

ไม่ต้องคอยเศร้าใจ

เพราะการกระทำของใครบางคน

แต่ก็คงจะหลบไปไม่ได้ตลอด

พรุ่งนี้ก็ต้องเผชิญหน้ากับความจริงอีก

ทำไมมันเหนื่อยใจเช่นนี้

เมื่อเช้าตื่นมาก็ร้องไห้

ไม่รู้ต้องทุกข์แบบนี้ไปจนถึงเมื่อไหร่

เหนื่อยจนเกินจะทนไหวจริงๆ

  

ทำไม....

posted on 02 Jun 2009 18:50 by msmiracle

เราเป็นคนเจ็บ เป็นคนโดนทิ้ง

เรา ต้องอยู่กับตัวเอง รักษาแผลใจ

ต้องแสร้งทำเป็นว่ามีความสุข

ไม่เจ็บ ไม่รู้สึก ใช้ชีวิตปกติ 

ใน ขณะที่คนอืกคน

คนที่เป็นคนทิ้งเรา

แค่นั่งเฉยๆ ไม่รับรู้อะไร

ไม่สนใจโลก

ทำแค่นี้

คนอื่นๆ มากมาย ก็ตัดสินไปว่า

เค้าเป็นคนน่าสงสาร

เป็นคนไม่มีใคร

ต้องอยู่เป็นเพื่อนเค้านะ

ต้องคอยคุยด้วยนะ

เดี๋ยวจะคิดมาก

เพราะดูท่าทางแล้ว คงต้องโดนทิ้งมาแน่ๆ

แต่จะมีใครรับรู้ความจริงบ้าง

ว่าคนที่โดนทิ้งมันเป็นเรา คนที่พยายามร่าเริงคนนี้ 

 

คนที่เจ็บปวดอย่างเรา

โดนกระทำอย่างเรา

กลับ ไม่มีใครเลย

เพียงเพราะว่า เรา ร่าเริงให้เห็น

ทั้งที่ภายในใจ น้ำตามันไหลตลอดเวลา

 

นี่ใช่มั้ยคำว่าเพื่อน

เพื่อน ที่คอยดูแล คนที่ไม่เจ็บ

แต่แสร้งว่าเจ็บ

คนที่ภายนอกดูว่าไม่มีใคร

แท้จริงแล้ว คือคนที่ได้รับทุกอย่าง

ในขณะที่เรา ที่ภายนอกดูดีมีความสุขหมด

แต่ภายในกลับตรงกันข้าม 

 

ยิ่งนึกแล้ว ยิ่งสมเพชตัวเองเหลือเกิน